درمان فیبرومیالژیا
فیبرومیالژیا چیست علائم آن و روش های درمان
۱۸ آذر, ۱۳۹۸
درد کشاله ران و درمان با فیزیوتراپی
۱۸ آذر, ۱۳۹۸

شکستگی استرسی یا تنشی چیست؟

 یکی از شایع ترین جراحت ها در ورزش شکستگی های استرسی هستند که نام های دیگر آنها شکستگی های تنشی و فشاری است.

شکستگی های استرسی ترک های کوچکی در استخوان هستند.

این شکستگی ها به علت اعمال مکرر فشار بر روی استخوانی که به اندازه کافی قوی نیست به وجود می آیند؛ به خصوص اینکه استخوان ضعیف تر از آن است که بتواند در مقابل شدت تمرین و فشار یک فعالیت مقاومت کند.

 شایع ترین شکستگی های استرسی در میان دوندگان اتفاق می‌افتند اما شکستگی های استرسی ممکن است به علت شرایط مخصوص یک ورزش رخ دهد.

مثلا، شکستگی تنشی ستون فقرات در ناحیه لومبار در میان ژیمناستیک کاران و پرتاب کننده ها درکریکت.

 شکستگی های استرسی شایع در دوندگی در پا ( استخوان ناوی یا ناوسان، استخوان های کف پا) و استخوان تیبیا ( شین اسپلینت یا درد و ورم ساق پا) رخ میدهد.

 شکستگی های تنشی همچنین می توانند به علت استفاده نرمال ازاستخوانی که به علت بیماری هایی مانند پوکی استخوان ضعیف شده است به وجود آیند.

 بهبود جراحتی مانند یک شکستگی استرسی می تواند سخت باشد زیرا این شکستگی ها معمولاً برای افرادی که بسیار فعال هستند و از ورزش نکردن متنفرند رخ می دهند.

 شکستگی های استرسی به دو صورت رخ می دهند:

  •  وارد شدن فشار بیش از حد به یک استخوان نرمال
  • وارد شدن فشار بیش از حد به یک استخوان غیرنرمال، مثلاً استخوانی که دچار پوکی است

  شکستگی های تنشی بیشتر در استخوان هایی از اندام تحتانی که تحت فشار وزن هستند، اتفاق می افتند.

خصوصا ورزشکاران دو میدانی، مستعد شکستگی های استرسی هستند.

اما هرکسی می تواند دچار یک شکستگی تنشی شود

برای مثال اگر در حال شروع یک برنامه تمرینی جدید هستید، اگر خیلی زود مقدار تمرین را بیش از حد زیاد کنید، ممکن است در معرض این خطر قرار بگیرید.

 دلایل شکستگی استرسی چیست؟

 یک شکستگی تنشی یا استرسی یک نوع جراحت ناشی از استفاده بیش از حد است. این نوع شکستگی زمانی اتفاق می افتد که ماهیچه ها خسته می‌شوند و نمی‌توانند که شوک اضافه را جذب کنند.

 در نهایت ماهیچه خسته بار تنش اضافه را به استخوان منتقل می کند که این امر موجب ایجاد ترک کوچکی به نام یک شکستگی استرسی می شود.

 شکستگی های تنشی اغلب نتیجه افزایش بیش از حد سریع مقدار یا شدت یک فعالیت است.

 این شکستگی ها همچنین می توانند در اثر برخورد با یک سطح ناآشنا اتفاق بیفتند (مانند دونده ای که سطحی که بر روی آن می دود را از چمن به بتن تغییر می دهد).

استفاده از لوازم نامناسب ( استفاده از کفش های خیلی سخت یا خیلی نرم) و افزایش استرس فیزیکی (بازیکنی که به طور قابل توجهی زمان بازی‌ کردن خود را افزایش داده است)

شکستگی تنشی

 شکستگی های استرسی در چه قسمت هایی رخ میدهند؟

اکثر شکستگی های استرسی یا فشاری در استخوان هایی از اندام تحتانی و پا که فشار وزن را تحمل می‌کنند اتفاق می افتند.

 بیش از ۵۰ درصد از تمام شکستگی های فشاری در اندام تحتانی رخ می دهند. شایع ترین قسمت ها شامل موارد زیر هستند:

  •  استخوان های کف پا
  •  استخوانهای ناوسان (میانه پا)
  •  تیبیا
  •  گردن استخوان فمور (هیپ)
  •  قسمت بین مفصلی مهره ( پایین کمر- اسپوندیلوزیس یا اسپوندیلولیستزیس)

 چه فعالیت هایی پتانسیل ایجاد شکستگی های تنشی را دارند؟

 ورزش هایی که شامل ضربه های مکرر هنگام دویدن و فرود آمدن هستند، پتانسیل ایجاد شکستگی های فشاری را دارند و فعالیت های پرخطری در این مورد هستند.

 مطالعات نشان داده‌اند که ورزشکاران ورزش های تنیس، دومیدانی، ژیمناستیک و بسکتبال به میزان زیادی در معرض خطر شکستگی های استرسی هستند.

در تمام این ورزش ها فشار مکرر به پا هنگام برخورد با زمین می تواند موجب تروما شود.

بدون استراحت کافی بین زمان های تمرین یا رقابتها، یک ورزشکار در معرض خطر شکستگی استرسی قرار میگیرد.

آیا زنان بیشتر از مردان دچار شکستگی تنشی میشوند؟

 احتمال دچار شدن به شکستگی های تنشی در میان افرادی که در فعالیت های ورزشی تکراری مانند دویدن شرکت می کنند، در تمام سنین بیشتر از سایرین است.

 مطالعات نشان داده اند که به نظر می رسد زنان ورزشکار نسبت به ورزشکاران مرد بیشتر دچار شکستگی های استرسی میشوند.

 این موضوع به عارضه ای با عنوان “سه گانه مشکل جدی برای زنان ورزشکار” نسبت داده می شود.

  •  اختلالات خوردن  بولیمیا یا بی اشتهایی عصبی
  •  آمنوره (کم شدن دوره های قاعدگی)
  •  پوکی استخوان (کاهش تراکم استخوان)

 زمانی که تراکم استخوانی زن کاهش می یابد، احتمال دچار شدن او به شکستگی استرسی بیشتر می شود. اکیدا توصیه می شود که به توصیه های یک متخصص تغذیه ورزشی توجه کنید.

بیشتر بخوانید: آسیب های ورزشی: پیشگیری و درمان

 علائم یک شکستگی استرسی چیست؟

 درد هنگام فعالیت، شایع ترین شکایتی است که در صورت وجود یک شکستگی استرسی وجود خواهد داشت.

 این درد با استراحت کم نمی شود.

 تشخیص یک شکستگی تنشی چگونه است؟

 اهمیت زیادی دارد که در طول معاینه درمانگر فاکتورهای ریسکی که بیمار را در معرض شکستگی های استرسی قرار می دهند را بررسی کند.

 عکسبرداری اشعه ایکس معمولاً برای تعیین وجود شکستگی تنشی استفاده میشود. گاهی اوقات شکستگی تنشی در عکس های معمولی اشعه ایکس قابل مشاهده نیستند و تا چندین هفته پس از شروع درد خود را نشان نمیدهند.

 گاهی اوقات یک  اسکن توپوگرافی کامپیوتری ( CT اسکن) یا تصویرسازی تشدید مغناطیسی (MRI) لازم خواهد بود.

MRI دقیق ترین و حساس ترین تست در دسترس است. اسکن استخوان قسمت های گرم که می توانند نشان دهنده ی شکستگی های استرسی یا تومورها باشند را مشخص میکند.

 شکستگی های استرسی چگونه درمان می شوند؟

اصلی ترین درمان استراحت است.  افراد نیاز دارند که فعالیتی که موجب شکستگی استرسی شده است را برای مدتی کنار بگذارند و به مدت ۶ تا ۸ هفته فعالیت هایی را انجام دهند که دردی را برایشان ایجاد نمی‌کنند.

  این مدتی است که اکثر شکستگی های استرسی برای بهبود نیاز دارند.

 اگر فعالیتی که موجب شکستگی استرسی شده است خیلی زود از سر گرفته شود، ممکن است شکستگی های استرسی بزرگتری که بهبود آنها نیز سخت تر است ایجاد شوند.

 آسیب‌دیدگی مجدد نیز می تواند منجر به مشکلات مزمن شود. مشکلاتی که در آن ها شکستگی استرسی ممکن است هیچگاه به خوبی بهبود پیدا نکند.

زمانی که پس از ورزش در حال استراحت هستید، بهتر است فاکتورهایی که شما را در معرض این خطر قرار می دهند مورد بررسی قرار گیرند.

به کار گیری یک رویکرد تیمی توصیه می شود.

  •  پزشک ورزشی یا پزشکی که به موارد مربوط به تراکم استخوانی، مشکلات هورمونی، کلسیم، ویتامین D و غیره رسیدگی می کند.
  •  فیزیوتراپیست برای رسیدگی به تمام عضلات اندام تحتانی و میان تنه و عملکرد مفصل
  •  جراح ارتوپدی برای مداخلات جراحی در صورت نیاز
  •  متخصص تغذیه ورزشی برای اطمینان از تغذیه مناسب و کافی
  •  پزشک پا برای ارزیابی بیومکانیک پا
  •  روانشناس برای کمک به بازگشت به فعالیت های ورزشی

 چگونه از شکستگی های فشاری پیشگیری کنیم؟

  •  زمانی که در هر یک از فعالیت های ورزشی جدید شرکت میکنید، اهداف افزایشی را تعیین کنید.
  • برای مثال تصمیم نگیرید که فوراً ۵ کیلومتر در روز بدوید؛ در عوض به طور تدریجی مسافتی که می دوید را در به صورت هفته ای افزایش دهید.
  •  از قانون ۱۰ درصد استفاده کنید.
  •  کراس ترینینگ _ تغییر تناوبی فعالیت هایی که برای رسیدن به اهداف یکسانی در تناسب اندام انجام می‌شوند_  می‌تواند به پیشگیری از جراحت هایی مانند شکستگی های فشاری کمک کند.
  • به جای آنکه برای رسیدن به اهدافی که برای سلامت قلب و عروق تان دارید، هر روز بدوید، در روزهای زوج بدوید و در روزهای فرد دوچرخه سواری کنید.
  • تمرین های قدرتی و ورزشهای انعطاف پذیری را به این ترکیب اضافه کنید تا بیشترین بهره را از ترکیب تمرین ها به دست آورید.
  • سعی کنید همیشه برنامه غذایی سالمی داشته باشید.
  •  اطمینان حاصل کنید که غذاهای سرشار از کلسیم و ویتامین D را در برنامه غذایی تان بگنجانید.
  •  از راهنمایی های یک متخصص تغذیه ورزشی استفاده کنید.
  •  از لوازم مناسبی استفاده کنید. کفش های دوندگی کهنه یا قدیمی تان را نپوشید.
  •  از راهنمایی های پزشک پا استفاده کنید.
  •  توسط یک فیزیوتراپیست ورزشی معاینه اسکلتی عضلانی شوید.
  •  اگر درد یا تورم ایجاد شد، فعالیت را متوقف کرده و برای چند روز استراحت کنید. اگر درد ادامه پیدا کرد به یک جراح ارتوپدی مراجعه کنید.
  •  مهم است که به یاد داشته باشید در صورتی که علائم را به موقع تشخیص دهید و آنها را به طور مناسبی درمان کنید می توانید با همان کیفیت سابق به ورزش هایتان ادامه دهید.
بیشتر بخوانید: فیزیوتراپی برای درمان شکستگی مچ پا

لطفا در مورد نحوه کنترل مناسب علائم شکستگی استرسی با یک پزشک یا فیزیوتراپیست مشورت کنید. متخصصان ما در کلینیک فیزیوتراپی دایان می توانند در تشخیص و درمان شکستگی های تنشی به شما کمک کنند.

شماره تماس های کلینیک دایان: ۰۲۱۲۲۷۶۴۵۵۵ – ۰۲۱۲۲۷۸۶۰۴۹ – ۰۹۱۲۸۳۴۰۵۳۶

برای دریافت اطلاعات بیشتر و مشاوره واطلاع از نحوه ارائه خدمات فیزیوتراپی دایان با ما تماس بگیرید

فیزیوتراپی در اندرزگو

به اشتراک بگذارید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *