راه های پیشگیری از زمین خوردن سالمندان
۳۱ خرداد, ۱۳۹۸
۶ سوال معمول در مورد درمان افراد مبتلا به استئوآرتریت
۳۱ خرداد, ۱۳۹۸
نمایش همه

ورزش هایی که برای مردان مبتلا به سرطان پروستات توصیه می شود

سوال: آیا هر ورزشی برای مردان مبتلا به سرطان پروستات قابل انجام است؟ چه ورزش هایی برای سرطان پروستات توصیه می شود؟

فعالیت فیزیکی می تواند سلامت جسمی و روحی شما را بهبود بخشد و برای کنترل وزن، مواظبت از عضله، کاهش خطر ابتلا به بیماری های قلبی و حفظ قدرت استخوان ها مهم است.

فعال بودن می تواند به تعادل بدن کمک کند، خواب را بهبود ببخشد و خستگی و اضطراب را کاهش دهد. ورزش کردن همچنین می تواند در مورد عوارض جانبی احتمالی درمانهای سرطان پروستات مفید باشد.

ارتباط بین ورزش، سرطان پروستات و درمان

مطالعات نشان داده اند که احتمال ابتلا به سرطان پروستات برای مردانی که به طور منظم فعالیت بدنی دارند، کمتر است.

تاثیر فعالیت شدید ممکن است بیشتر باشد، به ویژه در مورد خطر ابتلا به سرطان پروستات پیشرفته.

همچنین شانس زنده ماندن مردان مبتلا به سرطان پروستات، با فعالیت بدنی بیشتر میشود و انجام فعالیت شدید در حد متوسط، حدود سه ساعت در هفته، می تواند بطور قابل توجهی شانس زنده ماندن مبتلایان به سرطان پروستات را افزایش دهد.

بسیاری از درمان هایی که برای سرطان پروستات به کار گرفته می شوند، می توانند اثرات سوئ برروی بدن شما داشته باشند.

هورمون درمانی می تواند منجر به پوکی استخوان و از دست رفتن توده عضلانی شود که هر دو از طریق ورزش و تمرینات قدرتی بهبود می یابند.

سایر روشهای درمانی، مانند جراحی، می توانند باعث بی اختیاری(عدم توانایی کنترل ادرار) شوند. انجام تمرینات کگل قبل و بعد از درمان سرطان پروستات، عضلات کف لگن را تقویت می کند و تقویت این عضلات می تواند بی اختیاری را بهبود ببخشد.

هر برنامه ای که برای فعالیت بدنی تنظیم میشود، باید با وضعیت شخصی و سطح آمادگی جسمانی شما متناسب باشد. قبل از شروع هر برنامه ورزشی، با تیم پزشکی خود صحبت کنید.

تمرینات کگل (KEGEL) برای تقویت عضلات کف لگن

عضلات کف لگن از استخوان پوبیس شما در جلوی کشاله ران تا استخوان دنبالچه در کمر کشیده شده اند.

آنها دقیقا زیر پروستات قرار دارند. به علاوه نقشی که این عضلات به عنوان شیر یا دریچه برای مثانه دارند، این عضلات از مثانه، پروستات و رکتوم در لگن محافظت می کنند. به دلیل نزدیکی این عضلات به پروستات، ایجاد کمی ضعف عضلانی با جراحی پروستات غیر قابل اجتناب است.

با شروع تقویت عضلات لگنی قبل از عمل، می توانید ضعف عضلانی تان و همچنین خطر ابتلا به بی اختیاری را کاهش دهید.

می توان عضلات کف لگن را با منقبض کردن، مانند زمانی که می خواهید جریان ادرار را متوقف کنید، درگیر کرد.

برای اینکه متوجه شوید که در حال منقبض کردن عضلات درستی هستید، باید بدانید که هنگام انقباض این عضلات، آلت تناسلی باید بالا بیاید. سعی کنید آن را بالا نگه دارید.

اگر بی اختیاری شما هنگام انجام تمرینات کگل بیشتر شود، احتمالا روش شما برای انجام این تمرین ها اشتباه است.

یک متخصص فیزیوتراپیست می تواند با ارزیابی، مشاهده و بیوفیدبک به شما کمک کند و برنامه تقویت عضلات کف لگن شما را بهینه سازی کند.

فیزیوتراپی کف لگن

The Prostate cancer is the most common cancer among men not skin cancer. The Prostate cancer that starts in the prostate gland, which is a walnut sized gland at the base of the bladder in old men. Illustration anatomy body part.

قبل از جراحی پروستات

بسته به اینکه در چه شرایطی راحت تر هستید، شما می توانید تمرینات کگل را در حالی که دراز کشیده اید یا بر روی صندلی نشسته اید انجام دهید.

عضلات کف لگن تان را برای ۱۰ ثانیه منقبض کنید و سپس یک استراحت ۱۰ ثانیه ای داشته باشید.

این کار را پنج بار تکرار کنید و این تمرین را تا روز جراحی، سه بار در روز انجام دهید.

بعد از جراحی پروستات

پس از آنکه کاتتربرداشته شد، با پزشک خود در مورد اینکه چه موقع باید تمرینات کگل را دوباره شروع کنید (یا اگر قبل از عمل جراحی این تمرین ها را انجام نمی دادید، چه زمانی باید آنها را شروع کنید)، صحبت کنید.

– در حالی که دراز کشیده اید، تمرین را با با یک انقباض ملایم (از کمتر از ۱۰۰ درصد نیرویتان استفاده کنید) شروع کنید.

این انقباض را برای سه ثانیه نگه دارید و سپس برای ۱۵ ثانیه این عضلات را آرام کنید. این کار را پنج بار تکرار کنید و سه بار در روز این تمرین را انجام دهید. هر روز شدت انقباض را افزایش دهید.

همچنین، هر روز زمان انقباض را یک ثانیه افزایش دهید و از زمان آرامش یک ثانیه کم کنید.

این روند را تا زمانیکه به ۱۰ ثانیه انقباض و ۱۰ ثانیه استراحت برسید ادامه دهید. این کار را هر روز در سه نوبت و در هر نوبت ۵ بار تکرار کنید.

گام بعدی این است که تمرینات را هنگام نشستن یا ایستادن انجام دهید.

فواصل زمانی مشابه همانطور که در بالا ذکر شد است، تمرین را با ۵ ثانیه انقباض و ۱۵ ثانیه استراحت شروع کنید و روند قبل را ادامه دهید تا زمانیکه به مدت ۱۰ ثانیه انقباض را نگه دارید و ۱۰ ثانیه عضلات را آرام کنید.

شما باید کاهش تدریجی نشت ادرار و افزایش توانایی خود برای منتظر ماندن بین زمان هایی که نیاز به ادرار کردن دارید را تجربه کنید.

همچنین باید قادر باشید که حداقل ۱۵ دقیقه ادرار کردن را بدون ترشح ادرار به تعویق بیاندازید.

اگر باز هم در مورد افزایش دفعات ادرار یا نشت زیاد مشکل داشتید، با پزشک خود صحبت کنید.

درمان بی اختیاری ادرار

کلینیک تخصصی فیزیوتراپی دایان

به اشتراک بگذارید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *