درمان و بهبود دیابت با فیزیوتراپی
۹ اردیبهشت, ۱۳۹۹
درد مفصل دیابت
شناسایی و درمان درد مفصل ناشی از دیابت
۹ اردیبهشت, ۱۳۹۹

نوروپاتی دیابتی

نوروپاتی دیابتی

علت ایجاد نوروپاتی دیابتی

نوروپاتی دیابتی  یک عارضه جانبی دیابت است که منجر به آسیب سیستم عصبی می شود. این عارضه یک بیماری پیشرونده است و علائم آن به مرور زمان  تشدید میشود.

نوروپاتی وقتی اتفاق می افتد که سطح بالای چربی ها یا قند در خون به اعصاب بدن آسیب می زند.

درحقیقت این مشکل می‌تواند به هرعصبی در بدن آسیب بزند و دامنه وسیعی از علائم را ایجاد کند.

اعصاب برای عملکرد بدن ضروری هستند. آنها امکان حرکت را به افراد میدهند، پیام هایی را درباره حس چیزها ارسال می‌کنند و عملکردهای خودکار مانند تنفس را کنترل می کنند.

این بیماری چندین نوع دارد. بعضی از آنها اعصاب محیطی را درگیر می کنند، در حالی که بعضی دیگر به  اعصابی که ارگان های داخلی مانند قلب، مثانه و معده و روده را عصب دهی می کنند آسیب میزنند.

 به این ترتیب این بیماری می‌تواند بسیاری از عملکردهای بدن را تحت تاثیر قرار دهد.

طبق گزارش موسسه NIDDK بین یک سوم تا نیمی از افراد مبتلا به دیابت، نوروپاتی دارند.

در این مقاله انواع مختلف تاثیرات و خطرات نوروپاتی دیابتی را بررسی می‌کنیم.

انواع نوروپاتی دیابتی

انواع نوروپاتی دیابتی
 نوروپاتی محیطی می‌تواند منجر به از دست رفتن حس در پاها شود.

 چهار نوع اصلی نوروپاتی وجود دارد که می توانند بر سیستم عصبی تاثیر بگذارند، شامل:

 نوروپاتی محیطی سیمیتریک

 این نوع نوروپاتی به پاها و دست ها آسیب می زند. این نوع شایع ترین شکل نوروپاتی دیابتی است.

 نوروپاتی اعصاب خودکار

این نوع نوروپاتی در اعصابی رخ می دهد که عملکردهای غیر ارادی بدن مانند چشم ها، گوارش، ادرار کردن یا ضربان قلب را کنترل می‌کنند.

 نوروپاتی اعصاب ناحیه قفسه سینه ولومبار یا پروگزیمال

 این نوع نوروپاتی به اعصابی صدمه می زند که در طول ناحیه خاصی از بدن توزیع شدند مانند دیواره قفسه سینه یا پاها

 مونو نوروپاتی

این نوع نوروپاتی می تواند به هر عصبی آسیب بزند.

علائم نوروپاتی به نوع و اعصاب درگیر بستگی دارد.

علائم نوروپاتی دیابتی

معمولا چند سال زمان می‌برد که نشانه ها و علائم نوروپاتی دیابتی ظاهر شوند. نشانه ها و علائم به نوع نوروپاتی و اعصاب آسیب دیده بستگی خواهد داشت.

 نوروپاتی محیطی

 موارد زیر از جمله  علائم نوروپاتی محیطی هستند:

  •  بی حسی، درد، خارش و حس سوزشی که از انگشتان پا و دست شروع میشود و سپس به بازوها و ساق ها و رانها کشیده میشود.
  •  عدم توانایی در حس گرما سرما یا جراحت فیزیکی
  • از دست دادن تعادل
  • مفصلcharcot که در آن مفصل به علت مشکلات عصبی می شکند؛ اغلب در پاها

 نوروپاتی محیطی که به پاها آسیب میزند می تواند ایستادن و راه رفتن را برای شخص سخت کند.

 نوروپاتی محیطی خطر زمین خوردن را نیز افزایش می دهد.

 وقتی شخصی نتواند گرما سرما یا جراحت را حس کند احتمالا مشکلات جدیدی به وجود خواهد آمد.

برای مثال یک تاول  بر روی پا می تواند تبدیل به یک زخم شود زیرا فرد در مراحل اولیه درد را احساس نمی کند با بیشتر شدن عفونت احتمال قانقاریا نیز به وجود می آید.

در نهایت شاید لازم شود عضوی قطع شود.

 نوروپاتی اعصاب خودکار

 تاثیرات نوروپاتی اعصاب خودکار شامل موارد زیر است:

  •  سوزش قلب
  •  تهوع، یبوست، اسهال یا نفخ
  •  عدم آگاهی از پایین آمدن سطح قند خون به طوریکه فرد نمی تواند تاثیرات قند خون پایین را حس کند.
  •  مشکل در صحبت کردن یا بلعیدن
  •  احساس سیری پس از خوردن مقدار کمی غذا
  •  استفراغ کردن چند ساعت پس از غذا خوردن
  •  هیپوتانسیون ارتواستاتیک (کاهش فشار خون وضعیتی) یا حس گیجی و سرگیجه هنگام ایستادن
  •  ضربان قلب سریعتر نسبت به وضعیت نرمال
  • تعرق بیش از حد حتی در هوای خنک یا هنگام استراحت
  •  مشکلات مثانه برای مثال مشکل در خالی کردن کامل مثانه هنگام ادرار کردن که منجر به بی اختیاری می شود
  • اختلال در عملکرد جنسی در زنان و مردان
  •  dysesthesia (اختلال در حساسیت به لمس و درد)
  •  افتادگی قابل توجه صورت و پلک ها
  •  انقباض و ضعف ماهیچه

انواع دیگر

انواع بسیاری از نوروپاتی وجود دارد. نوروپاتی پروگزیمال می تواند منجر به درد در قسمت های پایینی بدن، اغلب در یک طرف بدن و ضعف در پاها شود.

 علائم نوروپاتی فوکال می تواند بسته به عصب آسیب دیده به طور گسترده ای متفاوت باشد.

 نوروپاتی فوکال و نوروپاتی کرانیال هر دو می توانند منجر به اختلال بینایی مانند دوبینی شوند.

 افراد مبتلا به نوروپاتی دیابتی تا وقتی که علائم پیشرفت نکنند اغلب متوجه نمی شوند که دچار این مشکل هستند.

علائم نوروپاتی دیابتی

 عکس برداری ها

 تمام علائم نوروپاتی محیطی قابل مشاهده نیستند اما افراد باید از وجود هرگونه زخم بر روی پا مطلع باشند.

 تشخیص

 پزشک یک معاینه از پا انجام خواهد داد و شاید فشار خون را اندازه‌گیری کند.

 پزشک یک معاینه فیزیکی و یک معاینه از پا انجام خواهد داد تا موارد زیر را بررسی کند:

  •  رفلکس های قوزک پا
  •  فقدان حساسیت
  •  تغییرات در بافت پوست
  •  تغییراتی در رنگ پوست

آزمایش های دیگر ممکن است شامل یک بررسی از فشارخون و نوسانات ضربان قلب باشد.

اگر پزشک مشکوک به نوروپاتی دیابتی باشد احتمالاً بعضی آزمایش‌های تشخیصی مانند موارد زیر را انجام خواهد داد:

  یک الکترومیوگرام یا نوار عصب و عضله که فعالیت الکتریکی در ماهیچه ها را ثبت میکند.

یک آزمایش سعت هدایت عصبی (NCV) که سرعتی که سیگنال‌ها از طریق عصبها ارسال می شوند را ثبت می‌کند.

درمان نوروپاتی دیابتی

اکثر انواع نوروپاتی دیابتی به مرور زمان بدتر می شوند.

اولین قدم برای افراد مبتلا به هر نوع نوروپاتی دیابتی این است که قند خونشان را به دامنه هدفی که پزشک مشخص کرده است برساند و فشار خون بالا و کلسترول را کنترل کنند.

کنترل قند خون خطر نوروپاتی دیابتی را به حداقل می رساند.

بخش کلیدی درمان بر کاهش درد و کنترل بعضی از علائم متمرکز است.

 بعضی داروهای خاص و انواع فیزیوتراپی می‌توانند به کنترل درد ناشی از نوروپاتی دیابتی کمک کنند.

اما نمی توانند اعصاب را ترمیم کنند.

افراد همچنین باید سیگار کشیدن را کنار بگذارند یا ترک کنند و مصرف الکل شان را قطع کنند یا تا حداکثر یک بار نوشیدن در روز برای زنان و دوبار برای مردان محدود کنند.

 داروها

 داروهایی که می توانند درد را کنترل کنند شامل موارد زیر هستند:

  •  داروهای ضد تشنج
  •  داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای
  • داروها ی مسکن  مخدر و غیر مخدر

مصرف مخدرها می تواند منجر به وابستگی شود. بنابراین پزشکان باید پایین ترین دوز ممکن را تجویز کنند.

این امکان نیز وجود دارد که فرد مبتلا به نوروپاتی دیابتی برای کنترل علائم دردناک دیگر نوروپاتی از انواع دیگر داروهای ضدافسردگی مانند بازدارنده‌ های نوراپینفرین – سروتونین دیابتی استفاده کند.

پمادهای موضعی و کرم های ترکیبی و بعضی مکمل ها مانند کپسایسین موضعی یا ALA نیز می توانند درد را تسکین دهند.

فیزیوتراپی

 فیزیوتراپی در صورتی که همراه با دارو استفاده شود می تواند به تسکین درد و کاهش خطر وابستگی به مواد مخدر کمک کند.

 همچنین می‌تواند در کاهش موارد زیر موثر باشد.

  •  حس سوزش در پاها و ساق ها و ران ها
  •  گرفتگی ماهیچه
  •  ضعف ماهیچه
  • اختلال در عملکرد جنسی

تحریک الکتریکی عصب یک نوع فیزیوتراپی بدون درد است که حس سفتی را کاهش داده و موجب تسریع روند ترمیم زخم های پا میشود.

آموزش نحوه گام برداری شامل بازآموزی نحوه راه رفتن است. این کار به پیشگیری و پایدارسازی عارضه های پا مانند زخم ها و جراحات کمک می کند.

اگر نوروپاتی دیابتی منجر به قطع عضو شده باشد برای افرادی که  پس از از دست دادن پاها از پروتز استفاده می کنند، این نوع بازآموزی فیزیکی ضروری است.

فیزیوتراپی نوروپاتی دیابتی

یک فیزیوتراپیست خوب اطمینان حاصل می‌کند که ورزش های که برای افراد مبتلا به نوروپاتی دیابتی مشخص شده‌اند به پاهای احتمالا آسیب پذیر آنها صدمه نمی‌زنند.

درمان های دیگر شامل وسایلی هستند که فرد می تواند برای اینکه اندام های حساس یا دردناکش را از تماس با تخت خواب یا صندلی دور نگه دارد استفاده کند.

کایروپراکتورها، ماساژ درمان ها یا پزشکان متخصص بیماریهای استخوان می تواند ماساژهای معمول یا درمان های دستی را برای کشش ماهیچه ها انجام دهد.

ماساژ می‌تواند مانع از انقباض و اسپاسم ماهیچه ها شود و از آتروفی عضلانی که می‌تواند به علت کمبود ذخیره خون ایجاد شود پیشگیری کند.

ورزش‌های خاصی مانند شنا کردن یا ایروبیک برای ساختن ماهیچه وحفظ قدرت آنها مفید هستند و از بین رفتن توده ماهیچه ای را کاهش می دهند.

اولتراسوند درمانی نوع دیگری از فیزیوتراپی است که از امواج رادیویی با فرکانس های بالا برای تحریک بافت زیر پوست استفاده می کند.

این کار می تواند حس پای برخی افراد را بازگرداند.

عوارض جانبی نوروپاتی دیابتی

نوروپاتی دیابتی می‌تواند در تعدادی از عارضه های پرخطر از تغییرات ضربان قلب گرفته تا اختلال بینایی دخیل باشد.

از دست رفتن حس در پاها از جمله عارضه های جانبی احتمالی است.

این عارضه جانبی می تواند عدم توانایی در حس بریدگی ها یا زخم ها را به دنبال داشته باشد که در نتیجه آن شاید عفونت ایجاد شود.

عدم درمان عفونت در دست یا پا می تواند منجر به نیاز به قطع عضو شود.

احتمال عفونت های شدید مثانه و کلیه نیز وجود دارد که مشکلاتی را در سلامتی ایجاد میکنند.

برای پیشگیری از این عوارض جانبی نوروپاتی محیطی دیابتی مراقبت خوب از پاها ضروری است.

افراد مبتلا به این عارضه باید هر روز پاهایشان را معاینه کنند تا مجروح و یا زخمی نشده باشد.

سیگار کشیدن نیز خطر بروز مشکلات پا در افراد مبتلا به انواع خاصی از نوروپاتی دیابتی را افزایش می دهد.

یک پزشک پا می تواند به فرد در مراقبت مناسب از پا کمک کند و یک ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی می تواند به فرد در مورد ترک سیگار توصیه‌هایی را ارائه دهد.

 خلاصه

 نوروپاتی دیابتی نوعی آسیب عصبی است که می تواند افراد مبتلا به دیابت را دچار کند.

 این بیماری ۴ نوع دارد: نوروپاتی اعصاب خودکار، محیطی، پروگزیمال و فوکال.

 هر کدام از آنها بر مجموعه متفاوتی از اعصاب تاثیر می گذارند و دامنه‌ی آسیب مختلفی دارند.

نوروپاتی اعصاب خودکار به روندهای اتوماتیک بدن مانند گوارش آسیب می زند.

نوروپاتی محیطی به اعصاب پاها، انگشتان پا وانگشتان دست آسیب میزند.

روند تشخیص شامل انواع اسکن ها و تست هایی برای بررسی رفلاکس قوزک پا، حساسیت و تن و بافت پوست می باشد.

 درمان شامل چندین نوع فیزیوتراپی و دارو برای کنترل درد و هدایت عصبی است.

 از آنجا که افراد مبتلا به نوروپاتی دیابتی معمولا جراحت‌های پا را احساس نمی کنند، چک کردن منظم پا برای پیشگیری از عفونت‌های تشخیص داده نشده و در نتیجه قطع احتمالی عضو ضروری است.

 بهترین راه برای به حداقل رساندن نوروپاتی دیابتی کنترل دائم قند خون و مراقبت منظم از پا است.

بیشتر بخوانید: درمان و بهبود دیابت با فیزیوتراپی
بیشتر بخوانید: عامل دیابت چیست؟ با علائم دیابت بیشتر آشنا شوید

اگر برای طولانی مدت متفورمین مصرف می‌کنید که دارویی است که معمولاً برای درمان دیابت نوع ۲ استفاده می شود، بررسی  سطح ویتامین B12 را نیز در نظر داشته باشید، زیرا متفورمین می‌تواند سطح ویتامین B12 را پایین بیاورد که این به نوبه خود می‌تواند موجب نوروپاتی شود.

برای دریافت مشاوره فیزیوتراپی درباره نوروپاتی و انجام درمان های فیزیوتراپی از جمله تحریک الکتریکی عصب، ماساژ و بازآموزی حرکات با ما تماس بگیرید.

برای کسب اطلاعات بیشتر و دریافت نوبت با شماره های ۰۲۱۲۲۷۶۴۵۵۵ – ۰۲۱۲۲۷۸۶۰۴۹ – ۰۹۱۲۸۳۴۰۵۳ تماس بگیرید.

آدرس، ایمیل و دسترسی به فرم تماس با ما

فیزیوتراپی درشمال تهران

به اشتراک بگذارید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *