آرتروز

آرتروز (Osteoarthritis)، که اغلب به آن “ساییدگی مفصل” نیز گفته می‌شود، شایع‌ترین نوع بیماری مفصلی در جهان است. این بیماری یک فرآیند تخریبی و فرسایشی است که در آن، غضروف مفصلی (بافت لغزنده و محافظ انتهای استخوان‌ها) به تدریج از بین رفته و منجر به علائمی مانند درد، سفتی، تورم، کاهش دامنه حرکتی و صدای “تق‌تق” یا سایش در مفصل می‌شود. آرتروز می‌تواند هر مفصلی را درگیر کند، اما مفاصل تحمل‌کننده وزن مانند زانو و لگن، و همچنین مفاصل دست و ستون فقرات، شایع‌ترین محل‌های درگیری هستند.
اگرچه آرتروز یک بیماری پیشرونده است، اما این به معنای تسلیم شدن در برابر درد و ناتوانی نیست. فیزیوتراپی به عنوان خط مقدم درمان غیرجراحی آرتروز، نقشی حیاتی در مدیریت علائم، بهبود عملکرد و کند کردن روند پیشرفت بیماری ایفا می‌کند. هدف اصلی فیزیوتراپی در درمان آرتروز، کاهش درد، افزایش دامنه حرکتی مفصل، و مهم‌تر از همه، تقویت عضلات اطراف مفصل است. عضلات قوی‌تر مانند یک ضربه‌گیر عمل کرده و فشار را از روی سطح مفصلی آسیب‌دیده برمی‌دارند.
در مطالب زیر، به طور تخصصی به راهکارهای درمانی برای شایع‌ترین انواع آرتروز، از جمل فیزیوتراپی آرتروز زانو و فیزیوتراپی آرتروز گردن پرداخته‌ایم. با مطالعه این مطالب، می‌توانید با روش‌های علمی مدیریت این بیماری آشنا شوید. برای دریافت یک برنامه درمانی متناسب با شرایط خود، با متخصصان کلینیک فیزیوتراپی دایان مشورت کنید.