فیزیوتراپی در منزل
فیزیوتراپی در منزل
۱ مهر, ۱۳۹۷
خار پاشنه
فیزیوتراپی خار پاشنه
۱۶ مهر, ۱۳۹۷
نمایش همه
فیزیوتراپی پارکینسون

فیزیوتراپی اختیاریه

فیزیوتراپیﭘﺎرﮐﯿﻨﺴﻮن

پارکینسون از ﮔﺮوه ﺑﯿﻤﺎرﯾﻬﺎی ﺗﺤﻠﯿﻞ ﺑﺮﻧﺪه دﺳﺘﮕﺎه ﺧﺎرج ﻫﺮﻣﯽ ﯾﺎ اﮐﺴﺘﺮاﭘﯿﺮاﻣﯿﺪال اﺳﺖ ﮐﻪ در آن ﺳﻠﻮﻟﻬﺎی ﻣﺎده ﺳﯿﺎه ﻣﻐﺰ واﻗﻊ در ﻣﻐﺰ ﻣﯿﺎﻧﯽ ﺑﻪ ﺗﺪرﯾﺞ از ﺑﯿﻦ ﻣﯽ روﻧﺪ و ﻫﻤﯿﻦ اﻣﺮ ﻣﻮﺟﺐ ﮐﺎﻫﺶ ﺗﻮﻟﯿﺪ ﻧﻮروﺗﺮاﻧﺴﻤﯿﺘﺮ دوﭘﺎﻣﯿﻦ ﻣﯽ ﺷﻮد. در ﺑﺮرﺳﯽ آﺳﯿﺐ ﺷﻨﺎﺧﺘﯽ، ﺟﺴﻢ ﺳﯿﺎه رﻧﮕﺪاﻧﻪ ﻫﺎی ﺧﻮد را از دﺳﺖ ﻣﯽ دﻫد.(فیزیوتراپی پارکینسون)

ﻧﻤﻮدﻫﺎی ﺑﺎﻟﯿﻨﯽ ﭘﺎرﮐﯿﻨﺴﻮن ﻋﺒﺎرﺗﻨﺪ از:

  • ﮐﻨﺪی ﺣﺮﮐﺖ : ﺑﯿﻤﺎر پارکینسون ﺗﻤﺎﻣﯽ ﺣﺮﮐﺎت ﺧﻮد را ﺑﻪ ﮐﻨﺪی اﻧﺠﺎم ﻣﯽ دﻫﺪ. ﺑﻪ اﯾﻦ ﺻﻮرت ﮐﻪ ﺷﺮوع ﺣﺮﮐﺖ ﺧﯿﻠﯽ ﮐﻨﺪ و ﮐﺴﺎﻟﺖ آور اﺳﺖ و در اداﻣﻪ ﺣﺮﮐﺖ ﺑﯿﻤﺎر از ﮐﻨﺘﺮﻟﺶ ﺧﺎرج ﺷﺪه و دﭼﺎر ﻋﺪم ﺗﻌﺎدل ﻣﯽ ﺷﻮد.
  •  ﻟﺮزش : در ﺣﺎﻟﺖ اﺳﺘﺮاﺣﺖ اﻧﺪاﻣﻬﺎی ﻓﺮد ﻣﺒﺘﻼ ﺑﻪ ﭘﺎرﮐﯿﻨﺴﻮن ﺑﻪ ﺧﺼﻮص در ﻗﺴﻤﺘﻬﺎی دﯾﺴﺘﺎل اﻧﺪام لرزش دارد. لرزش ﺑﺎ اﻧﺠﺎم ﺣﺮﮐﺎت و ﺳﻌﯽ در ﺷﺮوع آن ﻫﺎ ﮐﻢ و ﯾﺎ ﺣﺘﯽ ﻗﻄﻊ ﻣﯽ ﺷﻮد. رﯾﺘﻢ لرزش در اﯾﻦ ﺑﯿﻤﺎران ۴ ﺗﺎ ۷ ﺿﺮﺑﻪ ﺑﺮ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ.
  •  ﺳﻔﺘﯽ اﻧﺪاﻣﻬﺎ : رﯾﮋﯾﺪﯾﺘﯽ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎی ﺳﻔﺘﯽ اﻧﺪاﻣﻬﺎ ﻧﺎﺷﯽ از اﻓﺰاﯾﺶ ﺗﻮن ﻫﻤﺰﻣﺎن ﻋﻀﻼت آﮔﻮﻧﯿﺴﺖ و آﻧﺘﺎﮔﻮﻧﯿﺴﺖ ﺣﺮﮐﺖ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺸﺨﺼﻪ درﮔﯿﺮی دﺳﺘﮕﺎه اﮐﺴﺘﺮاﭘﯿﺮاﻣﯿﺪال اﺳﺖ. در رﯾﮋﯾﺪﯾﺘﯽ در ﺑﺮاﺑﺮ ﺣﺮﮐﺖ رﻓﺖ و ﺑﺮﮔﺸﺖ ﯾﮏ ﻣﻔﺼﻞ ﻣﻘﺎوﻣﺖ در ﮐﻞ داﻣﻨﻪ ﺣﺮﮐﺘﯽ وﺟﻮد دارد ﮐﻪ ﺑﻪ آن ﻋﻼﻣﺖ ﺣﺮﮐﺖ ﭼﺮخ دﻧﺪ ای ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻨﺪ.
  • در اﺳﭙﺎﺳﺘﯽ ﺳﯿﺘﻪ ﻣﻘﺎوﻣﺖ در داﻣﻨﻪ ﺧﺎﺻﯽ از ﺣﺮﮐﺖ وﺟﻮد دارد و اﻧﺪام ﺑﺎ ﺣﺮﮐﺖ غیرفعال ﺑﻪ ﯾﮑﺒﺎره ﺑﻪ اﻟﮕﻮ ﭘﺮﺗﺎب ﻣﯽ ﺷﻮد رﻓﻠﮑﺲ ﭼﺎﻗﻮی ﺿﺎﻣﻦ دار(. رﯾﮋﯾﺪﯾﺘﯽ در ﺑﯿﻤﺎران ﭘﺎرﮐﯿﻨﺴﻮﻧﯽ ﻣﻮﺟﺐ ﻣﺼﺮف ﺑﯿﺶاز ﺣﺪ اﻧﺮژی در اﺛﺮ اﻓﺰاﯾﺶ ﺗﻮن ﻫﻤﺰﻣﺎن ﻋﻀﻼت و ﺧﺴﺘﮕﯽ زودرس ﻣﯿﺸﻮد.

ﻋﻼﺋﻢ دﯾﮕﺮ ﭘﺎرﮐﯿﻨﺴﻮن:

  • ﻋﺪم ﺛﺒﺎت ﭘﻮﺳﭽﺮال: ﯾﮑﯽ از ﻣﺸﮑﻼت ﺟﺪی ﺑﯿﻤﺎران ﭘﺎرﮐﯿﻨﺴﻮن اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻪ ﺳﻘﻮط و زﻣﯿﻦ ﺧﻮردن زﯾﺎد اﯾﻦ ﺑﯿﻤﺎران ﻣﯽ ﺷﻮد.ﺑﯿﺸﺘﺮ از ۲/۳ ﺑﯿﻤﺎران ﻣﺒﺘﻼ ﺑﻪ پارکینسون دﭼﺎر ﺑﯽ ﺛﺒﺎﺗﯽ ﭘﻮﺳﭽﺮال ﻫﺴﺘﻨﺪ. در اﯾﻦ ﺣﺎﻟﺖ ﺑﯿﻤﺎر ﻗﺎدر ﺑﻪ ﮐﻨﺘﺮل ﭘﻮﺳﭽﺮ ﺧﻮد ﻧﯿﺴﺖ و ﺑﺎ ﮐﻮﭼﮑﺘﺮﯾﻦ ﺣﺮﮐﺖ ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ ﺛﺒﺎﺗﺶ ﺑﻬﻢ ﻣﯿﺨﻮرد و رﻓﻠﮑﺴﻬﺎی ﺗﺎﻣﯿﻦ ﺛﺒﺎت ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﻨﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﻗﻊ وارد ﻋﻤﻞ ﺷﻮﻧﺪ. ﻣﻌﻤﻮﻻ ﭘﻮﺳﭽﺮ ﺑﯿﻤﺎر ﭘﺎرﮐﯿﻨﺴﻮن ﺧﻤﯿﺪه رو ﺑﻪ ﺟﻠﻮ اﺳﺖ.
  • راه رﻓﺘﻦ ﻏﯿﺮﻧﺮﻣﺎل: ﺑﯿﻤﺎر پارکینسون ﮔﺎﻣﻬﺎی ﮐﻮﺗﺎه ﺑﺮ ﻣﯽ دارد، ﺑﺪﻧﺶ ﺑﻪ ﺟﻠﻮ ﺧﻢ ﺷﺪه، اﺑﺘﺪا ﺣﺮﮐﺘﺶ ﮐﻨﺪ اﺳﺖ وﻟﯽ ﺑﻌﺪا ﺗﻨﺪ ﻣﯽ ﺷﻮد و ﭼﻨﯿﻦ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﺪ ﮐﻪ ﺑﯿﻤﺎر ﻣﺮﮐﺰ ﺛﻘﻞ ﺧﻮد را دﻧﺒﺎل ﻣﯽ ﮐﻨﺪ. ﺑﻪ اﯾﻦ ﻧﻮع راه رﻓﺘﻦ فستینیتینگ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻨﺪ.
  • ﺳﺎﯾﺮ ﻋﻼﺋﻢ: ﻧﮕﺎه ﺛﺎﺑﺖ و ﺧﯿﺮه، ﺗﮑﻠﻢ آﻫﺴﺘﻪ و ﺑﺎ آﻫﻨﮕﯽ ﯾﮑﻨﻮاﺧﺖ، اﺧﺘﻼﻻت دﺳﺘﮕﺎه ﻋﺼﺒﯽ ﺧﻮدﮐﺎر ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺗﻌﺮﯾﻖ ﺑﯿﺶ از ﺣﺪ، اﻓﺰاﯾﺶ ﺑﺰاق، افت فشار خون و اﺧﺘﻼﻻت دستگاه ادراری و مدفوع.

ﻧﮑﺘﻪ: ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻋﻼﺋﻢ ﮔﻔﺘﻪ ﺷﺪه ﻧﺎﺷﯽ از ﻧﺒﻮد و ﯾﺎ ﮐﻤﺒﻮد انتقال دهنده  دوﭘﺎﻣﯿﻦ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ از ﺟﺴﻢ ﺳﯿﺎه ﺗﺮﺷﺢ ﻣﯽ ﺷﻮد. اﻓﺰاﯾﺶ اﯾﻦ انتقال دهنده از ﺣﺪ ﻃﺒﯿﻌﯽ ﻧﯿﺰ ﻣﻮﺟﺐ ﺑﺮوز ﻋﻼﺋﻢ ﺳﺎﯾﮑﻮﺗﯿﮏ ﻣﯽ ﺷﻮد.

ﻣﺮاﺣﻞ ﺑﯿﻤﺎری:

ﻣﺮﺣﻠﻪ ۱: ﻧﺸﺎﻧﻪ ﻫﺎ ﯾﮑﻄﺮﻓﻪ و ﺧﻔﯿﻒ ﻫﺴﺘﻨﺪ.

ﻣﺮﺣﻠﻪ ۲: ﻧﺸﺎﻧﻪ ﻫﺎ دو ﻃﺮﻓﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ، اﺧﺘﻼل در وﺿﻌﯿﺖ ﻣﺤﻮری ﺑﺪن وﺟﻮد ﻧﺪارد.

ﻣﺮﺣﻠﻪ ۳: ﻧﺸﺎﻧﻪ ﻫﺎ دو ﻃﺮﻓﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﺑﯿﻤﺎر ﻧﺎﭘﺎﯾﺪاری وﺿﻌﯿﺘﯽ دارد، ﮐﺎر روزاﻧﻪ را اﻧﺠﺎم ﻣﯽ دﻫﺪ وﻟﯽ ﺑﻬ ﮐﻤﮏ ﻣﺨﺘﺼﺮی ﻧﯿﺎز دارد.

ﻣﺮﺣﻠﻪ ۴: درﮔﯿﺮی دو ﻃﺮﻓﻪ ﺳﺖ، ﺑﺪن ﺑﻪ ﺟﻠﻮ ﺧﻤﯿﺪه ﺷﺪه و ﺑﯿﻤﺎر ﺑﺮای ﮐﺎرﻫﺎی روزاﻧﻪ ﺑﻪ ﮐﻤﮏ ﻧﯿﺎز دارد.

ﻣﺮﺣﻠﻪ ۵: ﻧﺸﺎﻧﻪ ﻫﺎ ﻓﺮاﮔﯿﺮ و دوﻃﺮﻓﻪ اﻧﺪ، ﺑﯿﻤﺎری ﮐﺎﻣﻼ ﭘﯿﺸﺮﻓﺖ ﮐﺮده و ﺑﯿﻤﺎر ﺑﺮای ﻫﻤﻪ ﮐﺎرﻫﺎی ﺷﺨﺼﯽ و روزﻣﺮه ﺑﻪ ﮐﻤﮏ و ﻣﺮاﻗﺒﺖ ﻧﯿﺎز دارد و ﯾﺎ زﻣﯿﻦ ﮔﯿﺮ ﻣﯿﺸﻮد.

درﻣﺎن داروﯾﯽ ﭘﺎرﮐﯿﻨﺴﻮن:

ﺗﺮﮐﯿﺒﺎﺗﯽ داروﺋﯽ ﮐﻪ ﺣﺎوی دوﭘﺎﻣﯿﻦ ﻗﺎﺑﻞ ﻋﺒﻮر از ﺳﺪ ﺧﻮﻧﯽ-ﻣﻐﺰی ﻣﺎﻧﻨﺪ الدوﭘﺎ و ﯾﺎ داروﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﻮﺟﺐ ﺗﻘﻮﯾﺖ دوﭘﺎﻣﯿﻦ در ﺑﺪن ﺷﻮد ﻣﺎﻧﻨﺪ: ﺑﺮوﻣﻮﮐﺮﯾﭙﺘﯿﻦ ﺑﺎ ﻧﺎم ﺗﺠﺎری پارلودل . ﺿﻤﻨﺎ ﺑﻪ اﻓﺮاد ﭘﺎرﮐﯿﻨﺴﻮﻧﯽ ﺗﺮﮐﯿﺒﺎت ﺿﺪ اﻓﺴﺮدﮔﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ اﯾﻤﯽ ﭘﺮاﻣﯿﻦ ﻧﯿﺰ داده ﻣﯽ ﺷﻮد. ﺗﺠﻮﯾﺰ داروی آرﺗﺎن ﻧﯿﺰ از ﻋﻼﺋﻤﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺧﺸﮑﯽ دﻫﺎن و اﺣﺘﺒﺎس ادرار ﺟﻠﻮﮔﯿﺮی ﻣﯽ ﮐﻨﺪ.

ﻧﮑﺘﻪ: ﺗﻮاﻧﺒﺨﺸﯽ و ﻓﯿﺰﯾﻮﺗﺮاﭘﯽ در ﻣﺮاﺣﻞ ۲ ﺗﺎ ۴ ﮐﺎرﺑﺮد دارد و ﺑﯿﻤﺎر ﻣﺮﺣﻠﻪ ۵ اﺑﺘﺪا ﺑﺎﯾﺪ ﻋﻼﺋﻤﺶ رو ﺑﻪ ﮐﻤﮏﺗﺤﺮﯾﮏ ﻣﻐﺰی و دارو درﻣﺎﻧﯽ ﮐﺎﻫﺶ داد ﺳﭙﺲ ﺗﻮاﻧﺒﺨﺸﯽ را ﺷﺮوع ﮐﺮد.

فیزیوتراپی ﭘﺎرﮐﯿﻨﺴﻮن:

فیزیوتراپی ﺑﯿﻤﺎران پارکینسون ﺑﺴﯿﺎر ﻣﻬﻢ و در ﮐﺎﻫﺶ ﻋﻼﺋﻢ آﻧﻬﺎ و اﻓﺰاﯾﺶ اﺳﺘﻘﻼﻟﺸﺎن ﺑﺴﯿﺎر ﺣﺎﺋﺰ اﻫﻤﯿﺖ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ. ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﺗﻮاﻧﺒﺨﺸﯽ ﻣﯽ ﺑﺎﯾﺴﺖ ﺑﺮای ﻣﻮارد زﯾﺮ ﺗﻨﻈﯿﻢ ﺷﻮد:

ﺗﻘﻮﯾﺖ ﻋﻀﻼت ﺑﻪ ﺻﻮرت ﮔﺮوﻫﯽ، اﺻﻼح ﻧﺤﻮه راه رﻓﺘﻦ، ﺑﻬﺒﻮد ﺑﺎﻻﻧﺲ اﻓﺰاﯾﺶ ﺗﻮﺟﻪ ﺣﯿﻦ ﺣﺮﮐﺎت.

ﺑﺮای ﺗﻘﻮﯾﺖ ﻋﻀﻼت اﻧﺪام ﻓﻮﻗﺎﻧﯽ و ﺗﺤﺘﺎﻧﯽ از اﻟﮕﻮﻫﺎی تسهیل عصبی عضلانی ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﻣﯽ ﺗﻮان ﺑﻬﺮه ﺑﺮد و ﺣﺘﻤﺎ در ﻗﺴﻤﺖ چرخشی اﻟﮕﻮﻫﺎ ﺗﺎﮐﯿﺪ ﺷﻮد و زﻣﺎن ﺑﯿﺸﺘﺮی ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺷﻮد. ﺿﻤﻨﺎ ﺑﺮای ﺗﻘﻮﯾﺖ ﻋﻀﻼت ﻣﯿﺘﻮان از ﺗﻤﺮﯾﻦ درﻣﺎﻧﯽ در ﻓﺮﯾﻢ (ﺗﻌﻠﯿﻖ درﻣﺎﻧﯽ) ﻧﯿﺰ اﺳﺘﻔﺎده ﮐﺮد ﺑﻪ ﺧﺼﻮص ﺑﺮای اﻧﺪام ﺗﺤﺘﺎﻧﯽ. از ﺗﻤﺮﯾﻦ ﮔﻠﻮﺑﺎل ﮐﻪ در آن اﻧﻘﺒﺎض ﻫﻤﺰﻣﺎن ﮐﻮآدر و ﻫﻤﺴﺘﺮﯾﻨﮓ اﺳﺖ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﻣﯽ ﺗﻮان ﺑﻬﺮه ﺑﺮد.

ﻧﮑﺘﻪ: یکی از مهمترین برنامه های درمانی فیزیوتراپی پارکینسون انجام ورزش  های مناسب میباشد.

ﺿﻤﻨﺎ ﻣﯿﺘﻮان ﺣﯿﻦ اﻧﺠﺎم ﺗﻤﺮﯾﻦ از تحریکات الکتریکی فانکشنال رو ﻋﻀﻼت اﺳﺘﻔﺎده ﮐﺮد و ﺑﻪ ﺑﯿﻤﺎر ﺑﮕﻮﯾﯿﻢ ﺑﻪ ﻣﺤﺾ اﺣﺴﺎس ﺟﺮﯾﺎن ﺗﻤﺮﯾﻦ را اﻧﺠﺎم دﻫﺪ.

ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮر ﺑﻬﺒﻮد ﺑﺎﻻﻧﺲ ﺑﯿﻤﺎران پارکینسون ﻣﯽ ﺑﺎﯾﺴﺖ ﺗﻤﺮﯾﻨﺎت ﮐﺮاس اﻧﺪاﻣﻬﺎ ﻣﺎﻧﻨﺪ: ﯾﮏ دﺳﺖ ﺑﺎﻻ و ﯾﮏ دﺳﺖ ﭘﺎﯾﯿﻦ در اﻧﺪام ﻓﻮﻗﺎﻧﯽ و ﯾﮏ پا ﺟﻠﻮ و ﯾﮏ ﭘﺎ ﻋﻘﺐ در اﻧﺪام ﺗﺤﺘﺎﻧﯽ اﺳﺘﻔﺎده ﮐﺮد ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﺑﯿﻤﺎر ﺗﻮﺿﺒﺢ دﻫﯿﻢ ﮐﻪ ﺣﺮﮐﺎت را ﺑﺎ دﻗﺖ و ﺑﻪ ﺻﻮرت رﯾﺘﻤﯿﮏ اﻧﺠﺎم دﻫﺪ. ﺗﮑﻨﯿﮏ دﯾﮕﺮ اﺳﺘﻔﺎده از اﻟﮕﻮﻫﺎی دوﻃﺮﻓﻪ و ﮐﺮاس تسهیل عصبی عضلانی اﺳﺖ.

ﺣﺮﮐﺎت ﭼﺮﺧﺶ ﺗﻨﻪ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ اﻧﺪاﻣﻬﺎ و ﺑﺎﻟﻌﮑﺲ ﺑﺴﯿﺎر ﺑﺮای اﯾﻦ ﺑﯿﻤﺎران ﺳﻮدﻣﻨﺪ اﺳﺖ. ﺑﺪﯾﻦ ﻣﻨﻈﻮر ﻣﯿﺘﻮان از ﭼﺮخ ﻣﺴﮕﺮی اﺳﺘﻔﺎده ﮐﺮد. ﺻﻔﺤﻪ ﮔﺮدی زﯾﺮ ﭘﺎی ﺑﯿﻤﺎر ﻗﺮار ﻣﯿﮕﯿﺮد و ﺑﯿﻤﺎر ﺑﺎ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﭘﺎراﻟﻞ ﺑﺎر ﺳﻌﯽ ﻣﯿﮑﻨﺪ ﺗﻨﻪ را ﺛﺎﺑﺖ ﻧﮕﺎه داﺷﺘﻪ و اﻧﺪاﻣﻬﺎی ﺗﺤﺘﺎﻧﯽ را ﺑﻪ ﻃﺮﻓﯿﻦ ﺑﭽﺮﺧﺎﻧﺪ.

ﻣﯿﺘﻮان ﺑﻪ ﺑﯿﻤﺎر یک تکه چوب داد و از ﺧﻮاﺳﺖ که چوب را دو دﺳﺘﯽ و اﻓﻘﯽ ﮔﺮﻓﺘﻪ و ﭘﺎﻫﺎ ﺛﺎﺑﺖ ﺑﺎﺷﺪ و ﺗﻨﻪ را ﺑﺎ ﺣﺮﮐﺖ وﻧﺪ ﺑﻪ ﻃﺮﻓﯿﻦ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ اﻧﺪام ﺗﺤﺘﺎﻧﯽ ﺑﭽﺮﺧﺎﻧﺪ.

نکته:

ﺑﯿﻤﺎراﻧﯽ پارکینسون ﮐﻪ ﺗﻮان اﯾﺴﺘﺎدن ﻧﺪارﻧﺪ ﻣﯿﺘﻮان ﺣﺮﮐﺎت ﮐﺮاس را ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻧﺸﺴﺘﻪ اﻧﺠﺎم دﻫﻨﺪ. ﺑﻪ اﯾﻦ ﺻﻮرت

فیزیوتراپی دروس

فیزیوتراپی خیابان دولت

ﮐﻪ در ﻧﺸﺴﺘﻪ رو ﺻﻨﺪﻟﯽ ﺳﻌﯽ ﮐﻨﻨﺪ دﺳﺘﻬﺎ را ﺑﺎﻻ ﮔﺮﻓﺘﻪ و ﺑﻪ ﻃﺮﻓﯿﻦ ﺑﭽﺮﺧﻨﺪ و ﯾﺎ دﺳﺖ ﭼﭗ را ﺑﻪ ﭘﺎی راﺳﺖ ﺑﺎﻟﻌﮑﺲ ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ.

ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮر اﺻﻼح راه رفتن ﺣﺘﻤﺎ ﻣﯽ ﺑﺎﯾﺴﺖ ﺗﻤﺮﯾﻨﺎت راه رﻓﺘﻦ را اﻧﺠﺎم دﻫﯿﻢ ﺑﻪ اﯾﻦ ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ در ﭘﺎراﻟﻞ ﺑﺎر از ﺑﯿﻤﺎر ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﯿﻢ ﺑﺪون ﻧﮕﺎه ﮐﺮدن ﺑﻪ ﭘﺎﻫﺎ دﺳﺘﻮرات ﻣﺎ را ﻋﻤﻠﯽ ﮐﻨﺪ و ﺳﻌﯽ در اﺻﻼح راه رﻓﺘﻦ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ.

دﺳﺘﻮرات ﺑﺎﯾﺪ ﺷﺎﻣﻞ: ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮدن و ﻧﮑﺸﯿﺪن ﭘﺎﻫﺎ، ﺧﻢ ﮐﺮدن زاﻧﻮ ﺣﯿﻦ ﻓﺎز ﺳﻮﺋﯿﻨﮓ، ﮔﺬاﺷﺘﻦ ﭘﺎﺷﻨﻪ روی زﻣﯿﻦ در اﺑﺘﺪای ﻓﺎز اﺳﺘﺎﻧﺲ و ﺳﻌﯽ در ﺻﺎف اﯾﺴﺘﺎدن، ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﺗﻤﺮﯾﻦ ﻗﺪم ﮔﺬاﺷﺘﻦ درﺟﺎ ﻧﯿﺰ ﺑﺴﯿﺎر ﮐﻤﮏ ﮐﻨﻨﺪه ﺳﺖ ﺑﻪ اﯾﻦ ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ از ﺑﯿﻤﺎر ﻣﯿﺨﻮاﻫﯿﻢ ﭘﺎراﻟﻞ ﺑﺎر را ﺑﮕﯿﺮد، ﭘﺎﺷﻨﻪ را ﺟﻠﻮ ﻗﺮار دﻫﺪ و ﺳﭙﺲ ﭘﻨﺠﻪ را ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﺑﮕﺬارد. اﯾﻦ ﺣﺮﮐﺖ را ﭼﻨﺪﯾﻦ ﻣﺮﺗﺒﻪ ﺗﮑﺮار ﮐﻨﺪ.

فیزیوتراپی دایان

فیزیوتراپی پارکینسون

ﺑﯿﻤﺎر پارکینسون ﺣﺘﻤﺎ ﺑﺎﯾﺪ روزی ۳۰ اﻟﯽ ۴۰ دﻗﯿﻘﻪ راه رﻓﺘﻦ در ﻓﻀﺎی ﺑﺎز و ﺧﺎرج از ﺧﺎﻧﻪ داﺷﺘ ﺑﺎﺷﻨﺪ.

ﺑﯿﻤﺎر پارکینسون ﺣﺘﻤﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﻣﻔﺎﺻﻠﺶ رو در روز ﭼﻨﺪﯾﻦ ﻣﺮﺗﺒﻪ در داﻣﻨﻪ ﮐﺎﻣﻞ ﺣﺮﮐﺖ دﻫﺪ.

ﻧﮑﺎت آﺧﺮ:

۱. ﯾﮑﯽ از روﺷﻬﺎی ﻣﻮﻓﻖ در ﮐﻨﺘﺮل لرزش ﺑﯿﻤﺎران پارکینسون اﺳﺘﻔﺎده از ﺑﯿﻮﻓﯿﺪﺑﮏ اﺳﺖ. ﺳﺎده ﺗﺮﯾﻦ ورزش آن اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ ﯾﮏ ﻟﯿﻮان آب ﺑﻪ ﺑﯿﻤﺎر داده ﺷﻮد و از وی ﺧﻮاﺳﺘﻪ ﺷﻮد ﺗﺎ ﻟﺮزش دﺳﺘﺶ را ﮐﻨﺘﺮل ﮐﻨﺪ و از رﯾﺨﺘﻪ ﺷﺪن آب ﻟﯿﻮان ﺟﻠﻮﮔﯿﺮی ﮐﻨﺪ.

۲. در ﺣﺎﻟﺖ ﭘﯿﺸﺮﻓﺘﻪ ﺗﺮ اﺳﺘﻔﺎده از بیوفیدبک الکترومایوگرافی ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ. ﺑﻪ اﯾﻦ ﺻﻮرت ﮐﻪ دو ﮐﺎﻧﺎل الکترومایوگرافی  ﺳﻄﺤﯽ ﺑﻪ ﻋﻀﻼت اﮐﺴﺘﺎﻧﺴﻮر و ﻓﻠﮑﺴﻮر دﺳﺖ و ﻣﭻ دﺳﺖ ﻣﺘﺼﻞ ﮐﻨﯿﺪ و از ﺑﯿﻤﺎر ﺑﺨﻮاﻫﯿﺪ ﻧﻮﺳﺎﻧﺎت و ﺗﻨﺸﻦ ﻋﻀﻼت رو ﺑﺎ ﻧﮕﺎه ﮐﺮدن ﺑﻪ صفحه مانیتور ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ﻋﻀﻼت را ﮐﻨﺘﺮل ﮐﻨﺪ و ﺗﺎ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﯿﺘﻮاﻧﺪ ﻣﯿﺰان ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ﻋﻀﻼت را ﮐﺎﻫﺶ دﻫﺪ.

۳. ﺑﯿﻤﺎران پارکینسون ﮐﻪ دﭼﺎر اﺧﺘﻼل اﺳﻔﻨﮕﺘﺮی ﺷﺪه ﺑﺎﺷﺪ را ﺑﺎﯾﺪ ارزﯾﺎﺑﯽ ﮐﺮد. در ﺻﻮرت ﻧﯿﺎز ﺗﻤﺮﯾﻨﺎت ﺗﻘﻮﯾﺘﯽ ﻋﻀﻼت ﮐﻒ ﻟﮕﻦ را (ورزﺷﻬﺎی ﮐﮕﻞ) ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﯾﺎد داد.

فیزیوتراپی-پارکینسون

بهترین فیزیوتراپی پاسداران

 

مباحث مرتبط

کلینیک فیزیوتراپی ،  فیزیوتراپی در منزل ، فیزیوتراپی سکته مغزی، فیزیوتراپی آرتروز ، فیزیوتراپی بی اختیاری ادرار ، فیزیوتراپی قلهک ، فیزیوتراپی خیابان دولت ، فیزیوتراپی دروس ، فیزیوتراپی احتشامیه ، بهترین  فیزیوتراپی خیابان دولت ، هزینه فیزیوتراپی.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *